دعوت‌كنندگان به انتخاب مهندس ميرحسين موسوي اغلب با اين پرسش مواجه مي‌شوند كه انتخاب مهندس موسوي چه نقش و تاثيري بر فرآيند گذار به مردم‌سالاري در ايران خواهد داشت؟ آنها به دنبال دليل موجهي هستند تا بر مبناي آن، دفاعشان از مهندس موسوي معقول و مبتني بر مباني مشخصي باشد.
از نظر من دو دليل قوي وجود دارد كه نشان مي‌دهد انتخاب موسوي و اجراي خط‌مشي‌هاي او مي‌تواند پايه‌هاي اجتماعي مردم‌سالاري را گسترش داده و تحكيم كند. در زير به دو دليل اشاره مي‌كنم.
1. همانطور كه يكي از صاحبنظران ايراني (امير احمدي، 1380) گفته است، اگر از زاويه نقش سياسي به ايران نگاه كنيم مي‌توانيم در تاريخ معاصر ايران سه جريان و نيروي داراي جهت‌گيري مشخص و گرايش ايدئولوژيك متفاوت را از يكديگر تشخيص دهيم:
الف) اقشار مسلط و فرادست (شامل رده بالاي حكومت، كارخانه‌داران، بازرگانان و تجار بزرگ)؛
ب) اقشار متوسط جديد؛
پ) اقشار فرودست.
قدرت جريان نخست در ثروت و نيروي حكومت است كه از منافع آنان حمايت مي‌كند. اين نيرو براي برآوردن خواسته‌هاي خود از آزادي تجارت و رونق اقتصادي دفاع مي‌كند و بر هدف «رشد و رونق اقتصادي» تاكيد مي‌كند.
قدرت اقشار متوسط جديد در انديشه و استدلال و قلم است و از افزايش مشاركت سياسي و حقوق شهروندي و آزادي‌هاي فردي حمايت مي‌كند. اين اقشار بيشتر آرمان‌هايي دارند تا اينكه لزوماً ايدئولوژي‌ خاصي را تبليغ كنند. هدف آنها را مي‌توان در «توسعه سياسي» خلاصه كرد.